Wypadają one zawsze w tym samym terminie:
Poniedziałek, wtorek i środa bezpośrednio przed czwartkową uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego.
Ponieważ Wniebowstąpienie jest świętem ruchomym (zawsze 40 dni po Wielkanocy), data Dni Krzyżowych zmienia się co roku w kalendarzu, ale ich układ w tygodniu pozostaje stały.
W trakcie nich odbywają się także procesje z śpiewem litanii do Wszystkich Świętych i suplikacjami- Oracjami Kapłana, które także były dołączone do porannej Jutrzni(Laudesy)
Charakter procesji: Procesje te wyruszały z kościołów do przydrożnych krzyży, kapliczek lub na pola, aby błagać o dobre urodzaje i ochronę przed klęskami żywiołowymi (np. gradobiciem, suszą).
Liturgia: W trakcie procesji śpiewa się Litanię do Wszystkich Świętych oraz suplikacje („Święty Boże…”).
Powiązanie z Jutrznią: Jeśli Jutrznia jest odmawiana wspólnie, procesja często odbywa się w powiązaniu z poranną Mszą świętą, tworząc jedność modlitewną.
Tradycja: Dni Krzyżowe (dawniej dies rogationum) to czas pokuty i prośby o Boże błogosławieństwo.
Początek i wyjście: W tradycyjnym układzie Litania do Wszystkich Świętych rozpoczyna się w kościele (często na klęcząco do wezwania „Święta Maryjo”). Następnie, przy wezwaniach do poszczególnych świętych, procesja wyrusza na zewnątrz.
Modlitwa w drodze: Śpiew litanii trwa przez cały czas przejścia do stacji (np. przydrożnego krzyża lub kapliczki). To właśnie rytm litanii wyznacza tempo procesji.
Stacja przy krzyżu: Po dotarciu na miejsce procesja zatrzymuje się, a kapłan odmawia specjalne prośby (suplikacje) o pogodę, deszcz i zachowanie od klęsk.
Powrót: Po modlitwach przy krzyżu procesja wraca do kościoła, zazwyczaj kończąc litanię lub śpiewając pieśni błagalne, takie jak „Święty Boże” lub „Kto się w opiekę”.
W Dniach Krzyżowych modlitwa o urodzaj pól to główny, ale nie jedyny temat. Każdy z trzech dni tradycyjnie ma przypisaną inną, szczegółową intencję, która rozszerza to błaganie na różne sfery życia:
Poniedziałek: O dobre zasiewy – Modlitwa skupia się na początku cyklu roślinnego, prosząc o pomyślny wzrost ziarna rzuconego w ziemię.
Wtorek: O uświęcenie pracy ludzkiej – Intencja ta dotyczy nie tylko rolników, ale każdej ludzkiej pracy. Modlimy się o to, by nasz trud służył dobru wspólnemu i był wykonywany z Bożym błogosławieństwem.
Środa: Za kraje głodujące – To wyraz solidarności z ludźmi cierpiącymi z powodu braku pożywienia na całym świecie. Modlitwa ma przypominać, że plony są darem, którym należy się dzielić.
Oprócz tych intencji, podczas procesji i nabożeństw zanosi się prośby o:
Zachowanie od klęsk żywiołowych: Wierni błagają o ochronę przed gradobiciem, suszą, powodzią, pożarem oraz niszczycielskimi burzami i piorunami.
Pomyślną pogodę: Prośba o słońce i deszcz we właściwym czasie, co jest niezbędne do wzrostu roślin.
Oddalenie „morowego powietrza” i wojny: Tradycyjne suplikacje („Od powietrza, głodu, ognia i wojny…”) proszą o ogólne bezpieczeństwo kraju i społeczności.
Błogosławieństwo dla hodowli: Oprócz upraw, modlitwa obejmuje także inwentarz i zwierzęta gospodarskie.