Jak co roku 15 sierpnia w Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kościele filialnym w Kisielowie, obchodziliśmy odpust. Mszy Świętej – „sumie odpustowej” odprawionej o 11:00 przewodniczył ks. proboszcz Wiesław Kondziołka, odprawił i kazanie wygłosił zaproszony gość ks. Andrzej Chruszcz.
Uroczystość ta przypomina powołanie ludzkości do chwały w niebie- na wzór Maryi, jest największym katolickim świętem dedykowanym Matce Bożej. Kościół wierzy we wniebowzięcie Maryi, będące nagrodą za Jej życie wierne Bogu. Życie Maryi było ściśle powiązane z Chrystusem. Była z Nim od poczęcia Go aż do śmierci krzyżowej.
Na koniec Niepokalana Dziewica, zachowana wolną od wszelkiej skazy winy pierworodnej, dopełniwszy biegu życia ziemskiego z ciałem i duszą wzięta została do chwały niebieskiej i wywyższona przez Pana jako Królowa wszystkiego, aby bardziej upodobniła się do Syna swego, Pana panujących oraz Zwycięzcy grzechu i śmierci (KKK 966).
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, jest jednym z najważniejszych świąt maryjnych w Kościele katolickim. Obchodzone 15 sierpnia, upamiętnia zakończenie ziemskiego życia Maryi i jej przyjęcie do nieba z ciałem i duszą. Ten artykuł pomoże Ci zrozumieć głębokie znaczenie tego święta, jego historyczne i teologiczne podstawy oraz sposoby jego obchodzenia w różnych częściach świata.
Czym jest Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny?
Co oznacza wniebowzięcie?
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny oznacza, że Maryja, matka Jezusa, została wzięta do nieba z ciałem i duszą po zakończeniu swojego ziemskiego życia. Jest to dogmat wiary, ogłoszony przez papieża Piusa XII 1 listopada 1950 roku w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus. W Kościele katolickim uznawane jest to jako jeden z najważniejszych przywilejów przyznanych Maryi, potwierdzający jej wyjątkową rolę w dziele zbawienia.
Historia wniebowzięcia Maryi
Tradycja wniebowzięcia Maryi sięga wczesnych wieków chrześcijaństwa. W VI wieku święto to było już obchodzone na Wschodzie jako Święto Zaśnięcia Maryi. Na Zachodzie uroczystość ta zyskała popularność nieco później, ale stała się jednym z najważniejszych świąt maryjnych. Grzegorz z Tours, biskup z VI wieku, w swoich pismach opisał tradycje związane z zaśnięciem i wzięciem do nieba Matki Bożej, co przyczyniło się do umocnienia wiary w to wydarzenie.
Dlaczego wniebowzięcie Maryi jest ważne?
Znaczenie dogmatu
Dogmat o wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny ma głębokie teologiczne znaczenie. Podkreśla on, że Maryja, jako Matka Boga, została wyróżniona wyjątkowym przywilejem. Wniebowzięcie jest znakiem nadziei dla wszystkich wierzących, wskazując na ostateczne przeznaczenie człowieka do życia wiecznego w pełnej jedności z Bogiem. Jest to również potwierdzenie niepokalanego poczęcia Maryi, jej życia wolnego od grzechu, co umożliwiło jej przyjęcie do nieba z ciałem i duszą.
Maryja jako wzór wiary i nadziei
Maryja jest wzorem doskonałej wiary i posłuszeństwa Bogu. Jej wniebowzięcie jest przypomnieniem, że każdy człowiek, wierząc i naśladując jej cnoty, może osiągnąć życie wieczne. W ten sposób święto to umacnia wiarę wiernych i zachęca do głębszego zaangażowania w życie duchowe. Wierni modlą się do Maryi jako orędowniczki i proszą o jej wstawiennictwo w trudnych chwilach życia.
Jakie są obrzędy i tradycje związane z wniebowzięciem?
Uroczystości kościelne
Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny są bogate w różnorodne formy nabożeństw i procesji. W wielu kościołach odprawiane są uroczyste msze święte, a wierni biorą udział w procesjach z figurą lub obrazem Maryi. Na Jasnej Górze, jednym z najważniejszych sanktuariów maryjnych w Polsce, co roku odbywają się centralne uroczystości wniebowzięcia, przyciągające tysiące pielgrzymów.
Tradycje ludowe
W Polsce Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny nazywane jest również Świętem Matki Bożej Zielnej. Tego dnia wierni przynoszą do kościołów bukiety z ziół, kwiatów i kłosów zbóż, które są następnie święcone. Ta tradycja ma swoje korzenie w wierzeniach ludowych, które przypisują Maryi opiekę nad plonami i zdrowiem ludzi. Wierni wierzą, że święcone zioła mają specjalne właściwości lecznicze i ochronne.
Jak wniebowzięcie NMP jest postrzegane we współczesnym świecie?
Refleksje teologiczne
Współczesne refleksje teologiczne na temat wniebowzięcia Maryi często podkreślają jej rolę jako Matki Kościoła i orędowniczki wiernych. Maryja, wzięta do nieba, nadal troszczy się o Kościół i modli się za ludzkość. Jej wniebowzięcie jest również przypomnieniem o godności ciała ludzkiego, które jest powołane do zmartwychwstania i życia wiecznego. Teologowie wskazują na wniebowzięcie jako na wypełnienie obietnic danej przez Chrystusa o wiecznym życiu.
Maryja w sztuce i kulturze
Motyw wniebowzięcia Maryi jest często wykorzystywany w sztuce sakralnej. Liczne obrazy, rzeźby i witraże przedstawiają moment, gdy Maryja zostaje wzięta do nieba przez aniołów. Te dzieła sztuki nie tylko zdobią kościoły, ale również inspirują wiernych do głębszej refleksji nad tajemnicą wniebowzięcia. W kulturze ludowej wniebowzięcie Maryi jest również często tematem pieśni i modlitw, które wyrażają miłość i oddanie Matce Bożej.
Jak obchodzić Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny?
Uczestnictwo w mszy świętej
Najważniejszym elementem święta Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest uczestnictwo w mszy świętej. Wierni gromadzą się w kościołach, aby wspólnie modlić się i dziękować Bogu za dar Maryi. Uroczyste liturgie często są wzbogacone o specjalne pieśni i modlitwy, które podkreślają wyjątkowość tego święta.
Pielgrzymki
Wiele osób decyduje się na pielgrzymki do sanktuariów maryjnych, takich jak Jasna Góra w Polsce, Lourdes we Francji czy Fatima w Portugalii. Pielgrzymki te są wyrazem wiary i pobożności, a także sposobem na duchowe odnowienie. Pielgrzymi często niosą ze sobą intencje modlitewne, prosząc Maryję o wstawiennictwo w swoich sprawach.
Święcenie ziół i kwiatów
Tradycja święcenia ziół i kwiatów w dniu Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest głęboko zakorzeniona w kulturze ludowej. Wierni przynoszą do kościołów bukiety, które są następnie święcone przez kapłana. Poświęcone zioła i kwiaty mają chronić domy i gospodarstwa przed złem oraz przynosić błogosławieństwo.
Podsumowanie
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny to jedno z najważniejszych świąt w Kościele katolickim, które przypomina o wyjątkowej roli Maryi w historii zbawienia. Jej wniebowzięcie jest znakiem nadziei i zachętą do wiernego naśladowania jej cnót. Obchody tego święta są bogate w różnorodne formy nabożeństw i tradycji ludowych, które podkreślają głębokie znaczenie tego wydarzenia.
Najważniejsze rzeczy do zapamiętania:
- Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny to dogmat wiary ogłoszony przez papieża Piusa XII w 1950 roku.
- Obchody święta 15 sierpnia obejmują uroczyste msze, procesje i tradycje ludowe.
- Znaczenie teologiczne wniebowzięcia podkreśla wyjątkową rolę Maryi jako Matki Boga i nadzieję na życie wieczne dla wszystkich wierzących.
- Maryja jako wzór wiary inspiruje wiernych do głębszego zaangażowania w życie duchowe.
- Motyw wniebowzięcia jest często obecny w sztuce sakralnej, podkreślając duchowe piękno i głębię tego wydarzenia.
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny to czas radości i refleksji dla całego Kościoła, przypominający o wielkiej miłości Boga i obietnicy wiecznego życia.
źródło: https://wojownicymaryidg.pl/wniebowziecie-nmp-historia-i-znaczenie-tego-swieta/
Jeden z czterech dogmatów maryjnych
Dogmat o Wniebowzięciu Maryi z duszą i ciałem do nieba został ogłoszony przez Papieża Piusa XII w 1950 r. w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus (Najszczodrobliwszy Bóg). Dokonało się to na usilną prośbę biskupów i świeckich z całego świata, także z Polski.
To jeden z czterech dogmatów maryjnych w Kościele katolickim. Pozostałe to: „O Bożym Macierzyństwie Maryi”, „O Maryi zawsze Dziewicy” i „O Niepokalanym Poczęciu Maryi”.
Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny nazywana jest tradycyjnie również dniem Matki Boskiej Zielnej- apostołowie zamiast ciała Maryi znaleźli kwiaty a w powietrzu unosił się zapach kwiatów.
Tradycje i zwyczaje
Najbardziej znanym zwyczajem jest święcenie tego dnia ziół oraz kwiatów. Poświęcone w kościele pierwociny zbóż, kwiatów i ziół zabiera się do domu i suszy. Zgodnie z ludową tradycją mają one zapewnić domownikom ochronę przed chorobami, nieszczęściami oraz błogosławieństwo.
Oktawa
Warto wspomnieć, że święto Wniebowzięcia NMP miało swoją oktawę liturgiczną, ustanowioną przez papieża Leona IV w 874 roku. Oktawa obejmuje dzień świąteczny i siedem dni po nim następujących, świętowanych podobnie jak uroczystość główna. Oktawa Wniebowzięcia została jednak zniesiona w 1955 roku wraz z innymi oktawami. Do dziś zachowały się tylko oktawy Wielkanocy i Bożego Narodzenia.
Relikwia wniebowzięcia
Pamiątka wniebowzięcia znajduje się w katedrze pw. św. Szczepana we włoskim Prato, w kaplicy o nazwie Del Sacro Cingolo. Można tam zobaczyć przepaskę oprawioną w złoty relikwiarz. Według tradycji sięgającej V wieku, Maryja przekazała św. Tomaszowi Apostołowi szarfę. Jako świadectwo wniebowzięcia jest ona pokazywana wiernym pięć razy w roku. Biskup Prato 15 sierpnia w uroczystej procesji wychodzi na taras Del Sacro Cingolo i pokazuje relikwiarz wiernym.
Ojców Kościoła na temat Wniebowzięcia Maryi
Warto przytoczyć dość jasne wypowiedzi Ojców Kościoła na temat wniebowzięcia Maryi. Na Zachodzie pierwszą wzmiankę o tym niezwykłym przywileju Maryi podaje:
św. Grzegorz z Tours: (+ 594):
I znowu przy Niej stanął Pan, i kazał Jej przyjąć święte ciało i zanieść w chmurze do nieba, gdzie teraz połączywszy się z duszą zażywa wraz z wybranymi dóbr wiecznych, które się nigdy nie skończą.
Św. Ildefons (+ 667):
Wielu przyjmuje jak najchętniej, że Maryja dzisiaj przez Syna Swego (…) do pałaców niebieskich z ciałem została wyniesiona.
Św. Fulbert z Chartres (+ 1029) pisze podobnie:
Chrześcijańska pobożność wierzy, że Bóg Chrystus, Syn Boży, Matkę swoją wskrzesił i przeniósł Ją do nieba.
Św. Piotr Damiani (+ 1072) tak opiewa wielkość tajemnicy dnia Wniebowzięcia:
Wielki to dzień i nad inne jakby jaśniejszy, w którym Dziewica królewska została wyniesiona do tronu Boga Ojca i posadzona na tronie. (…) Budzi ciekawość aniołów, którzy Ją pragną zobaczyć. Zbiera się cały zastęp aniołów, aby ujrzeć Królową, siedzącą po prawicy Pana Mocy w szacie złocistej w ciele zawsze niepokalanym.
(XVIII w. pieśń kościelna)
- Wzięta do nieba Maryja Królowa,
Już jaśnieje w koronie;
Odeszła od nas Matka Jezusowa,
Siedzi z Synem na tronie.
Wydają nieba triumf wesoły,
Wielbią Królowę Święci z Anioły
Widząc Ją na Boskim łonie.
- Piękna jak księżyc, jak słońce wybrana,
Księżyc pod Jej nogami,
Na Niej purpura ze słońca utkana,
Gwiazdami haftowana.
Z dworem Aniołów weszła do chwały,
Równych widoków nieba nie miały,
Z takimi wspaniałościami.
- Odchodzisz od nas, o Matko jedyna,
Byś nam zjednała Boga,
Więc racz się wstawić do Swojego Syna
Zawsze, gdy na nas trwoga,
Ażeby od nas odwrócił wojny,
Uśmierzył burze, dał czas spokojny,
Niech Twoja sprawi przyczyna.
Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu.
Apokalipsa św. Jana 12,1
Stoi Królowa po Twojej Prawicy
Ps 45 (44)
W Maryi Wniebowziętej widzimy cel naszej drogi- pełne zjednoczenie z Bogiem.
Benedykt XVI
Maryja została wzięta do nieba, radują się zastępy aniołów.
